Aan alles komt een eind.
Dit wordt alweer mijn laatste reisverslag. Ik ga er vanuit dat ik de laatste week geen hele spectaculaire dingen ga meemaken. Mocht dat toch zo zijn dan zal ik dat persoonlijk aan iedereen vertellen.
Nog een paar dagen (12) en dan zijn de drie maanden in Zuid-Afrika voorbij. De tijd is hier werkelijk voorbij gevlogen. Deze periode heeft mijn verwachtingen overtroffen. Natuurlijk probeer je een beeld te vormen van hetgeen wat je gaat doen en van de mensen waarbij je terecht gaat komen, maar uiteindelijk blijkt het toch allemaal anders te zijn en anders uit te pakken. Uiteindelijk ben ik andere werkzaamheden gaan doen, dan waarvoor ik naar Zuid-Afrika ben gegaan. Het samen met anderen in een huis leven, terwijl je in Nederland altijd je eigen gang kan gaan, is mij ook honderd procent meegevallen. Gelukkig dat het allemaal zo goed is gegaan.De voornaamste reden dat ik dit avontuur ben aangegaan, is dat ik na een periode van twaalf jaar werken niet het idee had dat mijzelf onderhouden, de enige bedoeling van mijn leven zou zijn. Ik geloof dat God voor ieder een plan heeft voor zijn of haar leven. Om die reden had ik het verlangen om iets te gaan betekenen voor anderen die niet dezelfde kansen in het leven hebben gekregen als wij in Nederland.. Wat is het een zegen om tot zegen voor anderen te zijn. En wat is het gaaf om te merken dat wat je doet gewaardeerd wordt door de kinderen en jongeren. De beloning zit voornamelijk in de kleine dingen, een hug, een glimlach of een hand op je schouder.
Je merkt al dat iedereen in het kindertehuis bezig is met mijn vertrek. Kinderen zijn bezig om dingen te maken of iets voor te bereiden. Chris, een jongen van 16, kwam van de week vertellen dat hij een vreemd telefoontje had gekregen. Hij had mijn baas gesproken en volgens hem had mijn baas aangegeven dat ik pas 1 juni weer aan het werk moest. Ik kon volgens hem dus nog even blijven. Zo is iedereen al op zijn of haar manier bezig met mijn aanstaande vertrek. Er wordt tientallen keren gevraagd wanneer ik ook alweer weggaat. De belangrijkste vraag die gesteld wordt, is wanneer ik van plan ben terug te komen. Deze vraagt leeft zowel bij de kinderen als bij de mama's. En ik ben zeker van plan om terug te komen. Deze periode heeft mij persoonlijk veel gegeven. Ik heb nieuwe vrienden en heel veel broertjes en zusjes gekregen, die veel voor mij zijn gaan betekenen.
Uiteraard zie ik er ook naar uit om iedereen in Nederland weer te zien en te spreken. Daarnaast heb ik ook wel weer zin in een heerlijk stukje Hollandse belegen kaas, een cashewnootje en een borrel (na drie maanden drooglegging). Iedereen ontzettend bedankt voor de leuke reacties die zijn geplaatst op mijn weblog. (vooral mijn trouwste fan Betty)
Tot ziens in Holland
Reacties
Reacties
He Aike,
Klinkt goed, jammer dat het alweer bijna over is! Zal wel weer wennen zijn in Holland dus geniet nog ff!
hoi Aike
de tijd gaat snel he! Hier is het ook voorbijgevlogen. ben benieuwd naar je verhalen in het vliegtuig! Groetjes Arike
hey lieve neef,
wederom dank voor je prachtige verhaal, de beelden schetsen een bijzonder landschap.
Goed voor je dat het verblijf in Afrika en je werkzaamheden je verwachtingen hebben overtroffen.
Fijn om je intensie, ervaringen, opbouw van contacten en groeiende vriendschappen te lezen.
Geniet nog van de dagen die je gegund er te zijn.
het verhaal van de 16 -jarige, die jouw baas schijnt te hebben gesproken spreekt boekdelen.
Zo intens kunnen banden gaan groeien in een paar maanden.
goede dagen en een goede vlucht gewenst,
het zal niet meevallen om afscheid te nemen van de club.
liefs
Hey hey Aike,
Ik zit hier in aan me bureau'tje met een bakkie erbij je verhaal te lezen. Net een druk weekend gehad met onze eigen rally, moet er nog van bijkomen pfff wat een drukte weer, maar het was weer onwijs mega super leuk!!
Vandaag doe ik even solidair met je mee, al die weken heb je geen broodje kaas gehad, daarom vandaag doe ik iets anders op mijn boterham-))) Is vast een van de eerste dingen die gaat eten zodra je terug bent? In het zonnetje op een terras met een rood wijntje/portje?-))) Ik gok erop van wel-))
Wat is het snel gegaan zeg... zo zet je de eerste stap op Afrikaanse grond voor je avontuur en zo is het al bijna zover dat je je laatste (voorlopige) stap op diezelfde grond zet om weer terug te gaan naar Nederland. Voorlopig ja dat wel, want dat je terug gaat naar dat mooie Afrika, daar ben ik van overtuigd-)))
Helemaal niet zo vreemd dat de kinderen/mensen daar je gaan missen, dat is hier echt niet anders. Die knul van 16 die je baas heeft 'gesproken' wat een geweldige smoes! Zegt al bijna genoeg of niet dan.
Nog een paar dagen.. over niet al te lange tijd gaat 'het' seizoen ook weer van start. Weer heel iets anders immers. Maaaaar denk daar nog maar even niet aan, geniet er nog van de laatste dagen en weet je Aike... afscheid nemen bestaat niet echt, tot ziens is vaker aan de orde-))
Liefs Betty
Tot over 2 weken man, gaan we een biertje doen in de majes ;)
ha die neef,
Wat een geweldige tijd heb je gehad en fijn dat alles goed is gegaan. een ervaring in je leven om nooit te vergeten.
Wat zullen ze je missen,een ander is weer blij met je terugkomst.je zult bijna van de drank afraken Aike een heel goede terugreis en een behouden aankomst
pfff, je laatste week alweer! Is idd snel gegaan zeg...! Geniet nog van die laatste mooie ogenblikken daar en keep it all in memory :)
Sterkte ook met afscheidnemen!
Wat een verhaal! Ik ben benieuwd naar de rest :)
Gaaf dat je zoveel van de kinderen, tieners en mama's hebt genoten. Zoals het in januari wennen was om samen met anderen te leven, zal het straks weer wennen zijn om 'alleen' te zijn.
Één ding blijft hetzelfde: God is er bij!!
Geniet nog maar lekker van de kids!
Ga met Hem!
Groetjes, Corine
De tijd vliegt voorbij zeg. Heb in ieder geval enorm veel zin om je weer te zien en te spreken!! Geniet van de laatste weken daar en tot snel. Gezelligheid.
Veel liefs en een dikke knuffel
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}