In Nederland vind ik het leuk om mijn familiegeschiedenis te onderzoeken. Gelukkig is alles tegenwoordig digitaal toegankelijk, waardoor er veel terug te vinden is. Daarnaast heeft mijn familie altijd veel bewaard, waardoor ik me door brieven, kaarten en foto's een beeld heb kunnen vormen van wie ze waren en hoe ze leefden. Zo heb ik inmiddels al bijna 400 jaar aan familiegeschiedenis verzameld. Je kunt je afvragen waarom je zoiets doet; sommige mensen vragen wat ik moet met die oude zooi. Ikzelf denk dat je pas weet wie je bent, wanneer je weet waar je vandaan komt. Jij bent een persoonlijkheid geworden door je ouders en grootouders, die zelf gevormd zijn door hun ouders en grootouders.

Afgelopen week vroeg een jongen uit het kindertehuis of ik hem kon helpen met zijn stamboom. Hij had als opdracht van school meegekregen om een stamboom te maken van zijn familie. Terwijl ik een boom aan het tekenen was, schreef hij de namen op van zijn familie. Toen ik klaar was met tekenen en we de verschillende namen in de stamboom zouden gaan opschrijven, viel me op dat ik de mensen kende, die deze jongen als zijn familie had opgeschreven. Het waren niet de namen van zijn biologische ouders, grootouders en broers en zusters, maar de namen van Annemarie, Jan Willem en hun kinderen. Er ontbrak nog een naam voor een grootvader en zo werd er besloten dat ik de grootvader in zijn stamboom mocht zijn. De enige persoon die echt familie was en die hij bij naam kende was zijn broer. Ik weet niet hoe hij dit ervaarde, misschien zag hij dit gewoon als een opdracht van school. Aan de andere kant geloof ik niet dat dit niets met hem deed.

Ik kan me met geen mogelijkheid voorstellen hoe het is om je ouders niet te kennen en niet te weten waar je vandaan komt. Deze jongen is midden in de nacht, lopend langs de autoweg, aangetroffen. Hij kon niet eens vertellen wat zijn eigen naam was. Uiteindelijk heeft de politie hem opgepikt en naar het kindertehuis van Annemarie gebracht. Hoe zal het voor hem zijn, wanneer hij ouder wordt en niet meer onder de vleugels van het kindertehuis geborgenheid kan vinden? Voor mij is familie een basis waarop je altijd terug kan vallen, of voor wie je onvoorwaardelijk klaar moet staan. Wat ben ik dan dankbaar voor de familie die ik heb gekregen.